Compendium (20/09/2012)

Jak twoja stara krew plynie tymi samymi starymi kanalami, niech twe mysli bieza swoim starym szlakiem i moze cos wymysla.

Ktos mi podszepnal stare lwowskie mysli:

Gdzies ty byl gdy ciebie nie bylo?

Na ulicy Kopernika
Siedzi baba bez bucika
Ja sie pytam gdzie jej bucik
Ona mowi ze jej ucikl

Moze ktos zna archaiczne mysli do zapamietania — Zapraszam!

Jak w kropli wody przy odpowiednim instrumencie ktos zauwazy mikroby, moze do bezrobotnej mysli cos nieoczekiwanego trafi by zwrocic na siebie uwage. Wiec zyj, zauwaz i utrzymaj!

Ci w szczesciu i w nieszczesciu wala w ten sam kamien — istnienie — ktoremu oczywiscie jest wszyztko obojetne

Istniec to kazdej stronie zycia powiedziec:”istnieje” i nie afirmacja lecz czynem.

Kropla wody staje sie kosmosem gdy ty jestes w niej odbity.

Jestem zawieszony w kompletnej pustce. Stwarzam krajobrazy wlasnym wnetrzem jak kometa przelatajaca pustke w otoczeniu swych iskier

Przeszlosc: przystan dla pamieci ktore nie chca umrzec. Reszta jest cmentarzem zapelnionym kurzem.